“What doesn’t kill you, makes you stronger” en “Fall down seven times, stand up eight” zijn van die typische (misschien toch ietwat cliché) quotes die bedoeld zijn om te inspireren. En uiteraard zijn er nog veel meer teksten die inspiratie en steun kunnen geven. Het was pas vandaag dat ik de drie woorden: “Thank you, next” anders ben gaan interpreteren.

Als je niet weet waar ik het nu over heb, zal ik het even uitleggen. “Thank u, next” is de titel van een nieuw liedje van de zangeres Ariana Grande. Ik ben geen giga-fan van haar, maar ik luister soms naar haar muziek. Vooral dit liedje valt voor mij op, omdat zelfliefde en leren van gebeurtenissen (en fouten) centraal staat. In het liedje zingt ze over haar ex-partners en hoe ze van ieder van hen iets heeft geleerd. Hoe ze bijvoorbeeld heeft geleerd meer van zichzelf te gaan houden.

Pieken en dalen

Het heeft me aan het denken gezet. Ik word over iets minder dan een week drieëntwintig jaar, en ik heb tot nu toe al heel wat pieken en dalen in m’n leven gehad. Is dit niet gewoon hoe het leven is? Wanneer je een piek hebt, wordt deze vanzelf weer gevolgd door een dal… En gelukkig ook weer andersom. Wat ik vooral belangrijk vind, is dat ik leer van deze dalen.
Net zoals in het liedje “Thank you, next” kom je in je leven mensen tegen die je geen goed doen, maar dit wil niet zeggen dat je niet van deze personen kunt leren. Ik ben genoeg mensen tegengekomen waar ik nog steeds een hekel aan heb, maar ik heb wel van ze geleerd. Bijvoorbeeld hoe ik in het vervolg met dit soort mensen om moet gaan.

Er zijn genoeg vriendschappen waarvan ik dacht dat ze voor altijd waren. En een relatie waarvan ik dacht dat het de ware was. Gemene leraressen die m’n leven zuur maakten. Pestkoppen op de basisschool en zelfs op het MBO. Ik ben in m’n leven genoeg situaties en personen tegengekomen die me onderuit probeerden te schoppen. En soms lukte dit helaas ook. Dan lag ik een tijd op de grond, en telkens als ik probeerde op te staan, kreeg ik nog een trap na. Ik voelde me onzeker en verward.

Dankjewel, volgende obstakel

Ik ben tot op de dag van vandaag toch nog steeds dankbaar voor zowel de goede als de slechte dingen die me overkomen zijn. Waarom? Omdat deze me alleen maar sterker hebben gemaakt. Want zelfs toen ik me onzeker voelde, bleef ik vechten. Ik krabbelde steeds weer op en zorgde ervoor dat m’n zelfvertrouwen en zelfliefde groeide. Ik heb de afgelopen vier jaar flink aan mezelf gewerkt. Ik ben steeds meer dingen gaan doen die ik leuk vind om te doen en waar ik me zelfverzekerd bij voel. Zo kan ik toch maar weer tegen de mensen die me onderuit schopten zeggen: “Dankjewel, volgende.” Ik mag dan wel klein zijn, maar ik laat me niet klein maken.